Dag 11

We hadden een fantastische nacht. Als Goof zich omdraaide, werd ik gelanceerd, of we lagen samen in de kuil in het midden van het matras, ook heel gezellig.
Bij het ontbijt troffen we de jongen van het diner van gisteren. Hij bleek met motorpech gestrand en wist ook niet helemaal wat hij er moest doen. Bijstellen van vooroordelen Liesje!
Tegen half elf weer op weg. De route was gevarieerd vandaag, veel langs de Saône, af en toe naar dorpjes, kleine klimmetjes, heel relaxed. Het was lekker warm, 31 graden, en er waren weinig terrassen of winkels onderweg. De Fransen snappen het beter dan wij, ze graven zich in tussen 11 en 16 u. Er was in ieder geval onderweg nergens iets te kopen.
We hadden nog wel een avontuur, het was zo: er liep een koe op het landweggetje, aan onze kant van het hek, de verkeerde kant voor de koe zeg maar. Het stomme beest was bang van ons en zette het op een draven, waar wij dan weer een beetje van schrokken. Het is wel een groot gespierd beest! Wij zachtjes fietsen, in de hoop dat het dier bleef staan en ons liet passeren, maar mooi niet. Ze werd steeds onrustiger, in het weiland renden haar moeders en zussen mee. Aan het eind van het stuk weiland, waar wel de weg, maar niet het gras doorliep bleef ze staan, en wurmde zich met grof geweld door het prikkeldraad! Mijn hart zat in m'n keel, ik zag ons al aangevallen door Klara 3. Arm beest, maar ook arme wij.
Spannend hè.
Omdat ook in dit stuk Frankrijk de slaapgelegenheden op de bon zijn, is het toch weer 107 km geworden. We willen wel minder, maar het slaapt zo onrustig aan de kant van de weg.
Wel een hele leuke B&B gevonden. Prachtige oude hoeve, leuke andere gasten/ Nieuw-Zeelanders die lopen van Canterbury naar Rome. Doen ze wel 3 mnd over.
Morgen laatste Franse stukje, dan Jochem en Juul ontmoeten en overmorgen samen naar Italië. De blaren op zekere, niet nader te omschrijven delen, hebben dan even rust.